Ecologische verf | Page 2 | Ecobouwers.be

U bent hier

Ecologische verf

Het Ecobouwers forum is vernieuwd en verbeterd, daarom is deze discussie afgesloten. Je kunt hier niet meer reageren. Je kan deze vraag opnieuw stellen, of vragen aan de beheerder van Ecobouwers om deze discussie opnieuw te openen als een nieuwe vraag. 

afbeelding van Tania.
19/09/2010 - 20:43

Beste iedereen,

Binnen een paar maanden eindigen we ons bouwavontuur met schilderwerken ;). Hiervoor wilden we graag ecologische verf gebruiken. We hebben al wat opzoekwerk gedaan over de mogelijkheden (kalkverf, krijtverf, caseïneverf,...), maar ik herinner me ooit eens van iemand gelezen te hebben dat sommige ecologische verven zelf goedkoper zijn (of toch niet duurder) dan klassieke verf.

Iemand die hier wat meer over kan vertellen?

Mvg,

Tania

53 Reacties

Reacties

afbeelding van jan verstricht
05/01/2011 - 15:18

Het bindmiddel in leemverf is de leem zelf. Het vulmiddel is bijv. (fijn) zand, marmerpoeder,... En als je je kan vinden in de natuureigen kleur van de leem (afh. van de ijzeroxiden die daar inzitten), moet je daar ook géén pigmenten aan toevoegen.

Andere tip: ik heb - als proef - een houten balk (grenen) ingestreken met witkalk (gebluste kalk in poedervorm vermengd met water): na een aantal maanden blijkt dit nog steeds wrijfvast te zijn. Lijkt me een ideale manier om plafonbalken te witten met een minimum aan kosten.

afbeelding van patjer1
05/01/2011 - 11:06

Ben wat ah surfen geweest en blijkbaar is dit Duitse verf, meer bepaald Ecotec/Volvox. Heb hen es gemaild om hun konserveringmiddel te weten.

afbeelding van patjer1
05/01/2011 - 11:56

Als konserveermiddel gebruiken ze : Methylisothiazolinon + Benzisothiazolinon in 0,0125%

Ook es gevraagd naar de VOC bij Levis en dit is maximaal 3g/L voor de Ambiance reeks.

afbeelding van Rudy Martens
05/01/2011 - 21:26

Jan:

Ja het klopt dat het klei-gehalte in de leem geheel of deels als bindmiddel gaat fungeren. Zowel juridisch (als een leverancier een klacht zou ontvangen over deze verf-vorm) als technisch kan dat problemen geven. Als bindmiddel wordt zal men in de ecosector bv. natuurlijke olie en in de synthetische sector bv. een acryllaathars aanvaarden.

De kwaliteit van een leemverf zal trouwens ook spectaculair verhogen als men één van die ecobindmiddelen of synthetische bindmiddelen gaat toepassen. Duurzaamheid, veegvastheid, watervastheid, weerstand tegen barsten, hechting op de ondergrond enz. gaan spectaculair verbeteren.

Een supergroot voordeel van leem is inderdaad zoals je vernoemd dat men weinig tot geen ander pigment hoeft toe te voegen. Meestal is het esthetisch resultaat heel natuurlijk en aangenaam. Zowel ecologisch als voor het prijskaartje is dit een enorm voordeel.

 

Patjer:

Ja die isothiazolines zijn als conserveermiddel is momenteel zowat de heilige koe van de conservermiddelen. En zowel in de synthetische als natuur en ecoverven kan men onmogelijk zonder conserveermiddel.  En alle sectoren moeten absoluut door de EU toegelaten producten gebruiken, niks anders!. Verf, zeep, detergent, shampoo enz. overal isothiazoline wat de klok slaat. Ik hou mijn hart vast waar dit verhaal gaat eindigen. Maar dat is dan weer een verhaal voor een andere diskutie.

VOC: Idem, zowel in de natuur en eco-verven als in synthetische verven zal geen enkele fabrikant het riskeren om deze reglementen te overtreden (in de officieele  EU litteratuur staat lettelijk: "de boetes moeten afschrikwekkend zijn..."). In de synthetische sector (acrylaatharsen en PU-harsen) bestaan er al veel bindmiddelen die goed drogen of uitharden met nul % VOS.

En zoals ik eerder reeds vernoemde men zoekt ook op verf zonder water, zonder VOS, gemaakt met natuurlijke en herwinbare grondstof, geen conserveermiddel nodig, enz.. De tendens en de perspektieven voor de nabije toekomst zijn hoopgevend.

 

 

 

 

 

 

afbeelding van Hans Delannoye
06/01/2011 - 08:01

rudy

dus als ik het goed begrijp zijn sommige leemverven eigenlijk geen verven in de letterlijke zin van het woord, aangezien er bij sommigen o.a. geen conserveringsmiddelen etc inzitten.  je zegt ook dat je niet zonder conserveringsmiddelen kan, waarom niet?  ik heb hier b.v. een leem"verf" die droog is en met water wordt aangelengd op de moment dat je wil gaan schilderen.  misschien kan het dus wel als je ze in poedervorm bewaart???

hans d

afbeelding van Rudy Martens
06/01/2011 - 20:50

Hans,

bindmiddel:

Verven zonder bindmiddel zijn technisch (zelfs juridisch) aanvechtbaar om de naam verf te dragen als er geen bindmiddel in zit (maar niet omwille van het conserveermiddel).

Dat bindmiddel kan chemisch uitharden (bv lijnolie die uithard met de zuurstof van de lucht), dat kan een fysische droging zijn (het water of solvent dat verdampt uit een verf waardoor zich een harslaag kan vormen) enz.

Door het gebruik van kalk of cement kan men in een verfmengsel ook een uitharding krijgen door het opnemen van kristalwater (voor de fysici of chemici: waterstofbinding...).

Bij leemverf (leem bestaat hoofdzakelijk uit een mengsel van klei, kwartszand, in minder mate ijzeroxiden enz.). Of het gehalte aan klei en de eigenschap van klei om na uitdrogen een vrij harde laag te vormen als bindelmiddel beschouwd kan worden is twijfelachtig.

conserveermiddel:

Conserveermiddelen kan je onderdelen in twee grote doelgroepen (er zijn nog andere), namelijk het bewaren van de verf in de pot of het bewaren van de verffilm (of de ondergrond waarop die geplaatst gaat worden).

Alle in water opgeloste verven, zowel eco-, natuur- als synthetische emulsies moeten geconserveerd worden tegen bacterien en schimmels. (Zelfs de aangeleverde gronstof in water moet conserveermiddel bevatten of ze haalt de verffabriek niet). Verf op waterbasis is grossomodo 2000 tot 3000 maal gevoeliger voor bacterïen dan vele voedingsmiddelen. Als je in 1 liter verf 3 bacterien hebt dan kan je er van op aan dat die enkele dagen nadien bedorven is. Dit is zo gevoelig dat het aanmaakwater eerst moet voorzien worden van het conserveermiddel, nadien voegt men pas alle andere ingredienten van de verf toe. Het conserveermiddel zal ook altijd nog een minimaal maar nog altijd gunstig effect hebben voor de kwaliteit van de opgedroogde verffilm.

Bij bepaalde natuurverven wordt conserveren met de huidige EU-normen echt problematisch. Typisch voorbeeld is caseïne omdat ondanks de toevoeging van de basisch reagerende kalk (=alkalisch) het kaasstofgedeelte héél gevoelig blijft voor schimmelaantasting.

 

Bij verven in poeder is het gevaar nihil zolang dat poeder goed droog bewaard wordt. Maar hier worden dikwijls onbewust bacterien en schimmels ingevoerd met gecontamineerd water. Daarom voegt men ook wel conserveermiddelen in poedervorm bij deze verven toe. De kalkindustrie in Belgie was tot een vijftal jaren geleden bv. de grootste gebruiker van fungicide/bactericiden (ik weet niet wat de huidige toestand is).

 

De problematiek van conserveermiddelen is ingewikkeld.

Het is overduidelijk dat noch de consument, noch de wetgever gechloreert spul, formol en diverse organometaalverbindingen (vb zinkdithiocarbamaat) wenst. Anderszijds is de ontwikkeling van (vooral veilige) conserveermiddel zo gigantisch duur dat enkel zéér kapitaalkrachtige firma's of multinationals hier nog in kunnen investeren. (Enorm duur en uitgebreid onderzoek en ontwikkeling. Talrijke dure chemische analyses. Notificatie van een grondstof om in de EU te mogen gebruiken kost 3 miljoen Euro!, toelating aanvragen en betalen in elke lidstaat van de Eu, Reachkosten enz. enz.).

Dit heeft momenteel voor gevolg dat men in de EU een héél beperkt scala van producten gaat toepassen. Zo wordt van detergent, shampoo en schoonheidsproducten tot verf bijna overal isothiazolines en aanverwante gebruikt). Dit beangstigd mij met de vraag wat men in de toekomst nog kan gebruiken.

Omgekeerd was ik erg verwonderd dat men in bepaalde verven soms terug 0.05% formol of formaldehydeafsplitsende producten  gebruikt (als je formol kent kan je het herkennen door een typische zwak irriterende geurtje dat je boven de verflaag kan ruiken). Niet officïeel gaat het de ronde  dat de EU dit terug toegelaten heeft om bepaalde leveranciers van buiten de EU (warme contreien) de kans te geven hun goederen op de Europeesche markt te verkopen. (Eén van die landen is kandidaat om lid van de EU te worden...).  Eveneens niet officïeel beweerd men dat dit toegelaten werd omdat in het menselijk bloed ook tot die grootte-orde formol gevormd zou worden als natuurlijke bescherming tegen micro-organismen (Opm.: Ik leg er dan nadruk op dat ik van dit laatste geen wetenschappelijke bewijs ontvangen heb!).

Het is moeilijk, zo goed als onmogelijk om gevoelige info te bekomen van conserveermiddelen omdat zowel de betrokken ontwikkelaars als de betrokken ambtenarij absolute zwijgplicht over deze dossiers hebben.

 

 

 

afbeelding van Hans Delannoye
06/01/2011 - 21:09

dag rudy

oeps, da's een hele boterham, maar het geeft me wat meer duidelijkheid en inzicht in die problematiek.  nog merci voor de moeite.

hans d

afbeelding van Rudy Martens
06/01/2011 - 22:09

Hans,

bedankt voor het compliment.

Het is met deze onderwerpen bijna onmogelijk om met een korte repliek een volledig antwoord te geven.

Dit komt omdat ik zowel de visie van de eco-sector als die van de synthetische of chemische sector (om het zo te noemen) respecteer.

Dat heeft als nadeel dat antwoorden wel eens escaleren tot hele "epistels". Tot heden heb ik er geen probleem mee om mij hiervoor ten volle in te zetten voor dit forum. 

Het verheugd mij echter dat hier op het forum een groot aantal leden en gelijkgestemden aanwezig zijn die echt wel weten - of willen weten - waar ze mee bezig zijn. 

En... ik leer er ook mee bij!

afbeelding van AlainD
07/01/2011 - 22:28

Rudy

Ik wil Hans bijtreden dat je antwoorden steeds de moeite waard zijn en zeer leerrijk.

Alain

afbeelding van peter steen
08/01/2011 - 13:47

Hierbij mogelijks toch nog enige aanvullingen.

Het bindmiddel in de leemverven moet mijns inziens gezocht worden in de vermelding azijnzuurester, wat duidt op het gebruik van PVA (polyvinylacetaat) of de alomgekende witte houtlijm, wel degelijk een bindmiddel...

De binding van kalkverven gebeurt niet door kristalwater maar door de omzetting van het goed oplosbare calciumhydroxyde in het zeer slecht oplosbare calciumcarbonaat (kalksteen) onder invloed van de CO2 uit de lucht. Dat dit mits oordeelkundige toepassing in de geschikte omstandigheden kan leiden tot duurzame resultaten kan men nog steeds vaststellen o.a. aan de fresco's in de Sixtijnse kapel.

 

afbeelding van Rudy Martens
08/01/2011 - 19:37

Peter:

ja je zou inderdaad kunnen kloppen. Het monomeer (het grondstofdeeltje van PVA) is inderdaad vinylacetaat, of zoals eerder omschreven het vinyl-azijnzuurester.

En het polymeer daarvan is dan inderdaad zoals jij aanduidt PVA of "poly-vinyl-acetaat".

PVA wordt hierdoor (dat is mijn bescheiden mening!) relatief goed aanvaard als bindmiddel in eco-verven. 

Door oorlogsomstandigheden werdt in Duitsland PVA via een hele reeks chemische reacties bekomen uit steenkool (koolstof -> carbure -> + water -> acethyleen -> enz. enz. enz. waardoor men uiteindelijk het vinylacetaat bekwam. Vinylactetaat polymeriseren gaf dan het bekende PVA of polyvinylacetaat).

 

Door jouw repliek begrijp ik nu waarom in Duitsland bepaalde acrylaatpolymeren toegelaten (erkend) zijn voor ecoverven.

In princiepe is het net als PVA een 100% koolwaterstofverbinding.

Positief: Net als PVA vergaat het uiteindelijk tot CO2 en water.  Negatief zal altijd blijven: De grondstof is petroleum.

 

Zoals ik reeds eerder vermelde is het hoopvol dat diverse grote chemische concerns (zowel in Europa als in de USA) bindmiddelen op de markt willen brengen met herwinbare grondstoffen waarbij zij de ecologische voetafdruk héél hoog in hun vaandel dragen.

Persoonlijk kijk ik erg uit naar de olieharsen die men maakt met afval van suikers. Deze laatste zullen van zichzelf 100% vloeibaar zijn. Geen water (dus ook geen conserveermiddel in dat water!) maar ook geen solventen. Ik heb reeds testmonsters van die producten aangevraagd en ben héél erg benieuwd naar de resultaten (kwaliteit, geur, verwerkbaarheid).

Groeten,

Rudy Martens

afbeelding van patjer1
10/01/2011 - 17:27

Rudy,

 

mede door dat toedoen van de azijnzuuresters lijkt het natuurlijke weer wat verder weg...

Zou jij in een nieuwbouw de meerkost en misschien ook de nadelen van een leemverf erbij nemen om wat minder VOC's te hebben? Of zeg je van nee het is geen merkwaardig verschil en zou een (kwalitatief betere?) "gewone" verf nemen van bv Levis, Gamma, Boss...?

 

afbeelding van Rudy Martens
11/01/2011 - 00:34

Patjer:

Blijkbaar is er een groot misverstand ivm met de VOC of in het Nederland 'VOS' (vluchtige organisch stoffen) in een ecoverf of synthetisch emulsieverf (vinylverf of acryllaatverf).

De huidige EU-reglementen zijn zodanig dat die VOS gehalten zowel in 100% ecologische verf als in 100% synthetische verf strikt gereglementeerd zijn (lees:"beperkt") tot een bepaalde concentratie. Om hier geen waslijst te publiceren verzeker ik je dat die wetgeving of reglementen echt wel goed in balans is. En in die wetgeving staat trouwens letterlijk dat de boetes voor de overtreders "afschrikwekkend" moeten zijn!

Het VOS-gehalte is dus heden geen kriterium meer voor de keuze die u vraagt.

Benevens het ecologische aspect vindt ik echter de duurzaamheid van een verf van evenwaardig belang. En die duurzaamheid wordt gewaarborgt door een evenwichtige verhouding poeder met bindmiddel (in vele leemformulaties is dit een zwak punt).

Het nou net het bindmiddel dat na het poeder, pigment en vulstof, de duurzaamheid en de kwaliteit bepaald. De moeilijkheidsgraad zit hem bij leemverf om een bindmiddel toe te passen dat even ecologisch verantwoord is als het leempoeder zelf. Technisch is dat niet zo simpel (leem bevat klei, kwarts, kalk enz.). Het is net één van mijn dagelijkse beroepsbezigheden om bv. zulk gepast bindmiddel hiervoor uit te zoeken (en bij voorkeur zo natuurlijk mogelijk en op herwinbare grondstoffen gebaseerd bindmiddel).

 

 

afbeelding van Hans Delannoye
11/01/2011 - 07:41

rudy

VOS of VOC zijn eigenlijk schadelijk voor de mens.  er is inderdaad wel wat jij een strenge reglementering noemt, maar is die streng genoeg?  de EU heeft de fijnstofnormen nog aangepast (lees verhoogd) omdat het bijna niet meer mogelijk is om aan de norm te voldoen, maar niet omdat wat meer fijnstof geen probleem zou zijn.  mijn vraag is, in hoeverre zijn die normen niet gemaakt met eerder het economisch belang in het achterhoofd, en niet de openbare gezondheid?  want ik weet bijna zeker dat dit met bepaalde stoffen wel het geval is. 

wat die afschrikwekkende boetes betreft, dat doet me denken aan die afschrikwekkende foto's op de pakjes sigaretten.  ik word er althans niet slecht van als ik die zie, ik vind dat een lachertje. 

belangrijke vraag voor mij  is, wat is het ergste, dat je gezondheid die langzaamaan achteruitgaat onder invloed van allerlei belastende stoffen, of dat je verf na verloop van tijd wat verpoederd?

hans d

afbeelding van patjer1
11/01/2011 - 09:44

Als ik bv zie dat een leemverf minder dan 0.5g VOC per liter heeft en bv Levis minder dan 3g/l, dan vraag ik me af of dit zoeen verschil is?

Hoe zit het bij een leemverf met overschilderen en bv opvullen van putjes? Kan je eerst vullen met bv een gyproc filler en erna leemverf erover schilderen of bv eerst een leemverf aanlengen om als primer te dienen en dan opvullen met bv gyproc filler om vervolgens terug te verven? Of vreet dit op mekaar in?

Je leest genoeg over de pluspunten van de leemverf, maar nergens een gebruikservaring van enkele jaren...heb zelf ook geen zin om een heel huis na een korte tijd opnieu te verven omdat de verf niet kwalitatief is. En als deze dan bv nog niet overschilderbaar is met een "gewone" verf is het al helemaal te gek niet?

afbeelding van Rudy Martens
11/01/2011 - 22:57

Hans:

bij overtreding moet alles onmiddellijk uit de winkelrekken weg en retour fabrikant.

De boetes beginnen rond de 20.000 Euro. Men heeft tussen 2007 en 2010 een overgangsperiode gehad, iedereen wordt geacht zich aangepast te hebben. De partikulier of vakman die nog product in in huis heeft mag het wel nog opgebruiken tot 2020.

Als je denkt dat het verantwoordelijke Ministerie geen controle doet dan kan ik je andere feiten vertellen.

 

Ik vind het triestig dat men zich blind staart op het luttele VOS dat zich nog in dat type verf bevind en blijkbaar struisvogelpolitiek doet als het over wat stof gaat. Denk maar aan de tijd dat men silicaatbezettingen de hemel in prees omwille het milieuvriendelijk aspect. Heden zijn "alle" silicaten geclasseerd als kankerverwekkend (is zelfs in de nieuwsuitzendingen van radio1 of radio2 geweest). Wat die VOS betreft zijn die dan meestal nog op basis van onschadelijke propyleenglycolderivaten waarvan er meerdere onschadelijk zijn voor mens en milieu. Vandaar dat de diskutie over 0.5 of 3 gram VOC gewoon zinloos is.

 

Zo is het net met poeders als leem, waar ik absoluut verf mee wil maken, alleen al omwille van de lage ecologische voetafdruk van deze natuurlijke grondstof. Maar ik stel wel (naast natuurlijk een lage of 'nul'-VOC) ook als absolute eis dat die geen gram stof mogen afgeven. Naast de klei zit er tenslotte een deel kwartszand in, en kwartsproducten worden momenteel ook véél strenger gelabeld (o.a. omwille van het stof voor de longen). Dus geen stofafgifte van een afwerklaag (verf of bezetwerk) geeft ook op zeer lange termijnen van 20-30-40 jaren  een zekerheid qua het gezondheidsaspect voor de longen van de woning.

 

afbeelding van patjer1
12/01/2011 - 11:13

Vond deze pdf aangaande leemverf, weliswaar in het Duits maar toch interessant lijkt me :

 

http://www.kalkdesign.de/PDF%20files/Lehmfarbe_Werbung_Internet.pdf

afbeelding van Rudy Martens
12/01/2011 - 20:42

Patjer:

Zéér interessante link en het bevestigd diverse van mijn reacties hier op het forum.

 De zin "Lehmfarbe ist manchmal mehr Marketing als wirklich Ton und Sand." viel mij sterk op. Zij beweren dit omdat in verf met een synthetisch bindmiddel (bv PVA, acrylaat...) natuurpoeders als klei, krijt en dolomiet, talk als 'vulmiddel' worden gebruikt.

Ik ben ook blij dat deze buitenlandse firma mijn visie bijtreed dat voor bepaalde toepassing een bindmiddel goed of nuttig is om bepaalde kwaltiteiten van het product of voor de gebruiker te kunnen garanderen.

De toepassing van caseïne is na 20 - 30 jaren in een slecht daglicht komen te staan wegens het "te hard worden" van de verflaag (ik ken woningen waar de caseïneverf totaal gekrakeleerd is).

Dat barsten maar tevens de zwam- of schimmelaantasting van caseïneverf wordt zoveel mogelijk in de doofpot gestoken. Denk vooral aan het financieel plaatje, om bij een schadeclaim, in een woning alle caseïneverf totaal te verwijderen en opnieuw te moeten schilderen. Dat laatste is volgens mijn bescheiden mening ook de reden dat een grote buitenlandse caseïneverffabrikant '*&*' in Belgie plots van de markt verdwenen is.

Je mag me dan gerust verwijten dat ik misschien overdreven veeleisend ben, maar ik vind dat een ecologische en natuurlijke leemverf ook een duurzaamheid en andere kwaliteiten moet kunnen bieden gekend van de huidige acrylaatverven. Beroepshalve ben ik daarom ook heden bezig met diverse testen van natuurlijke vulmiddelen (leem, maar ook andere ecologische poeders) en bindmiddelen op basis van herwinbare grondstoffen (bv. harsen gestookt uit plantaarde olie en afval van suikers) enz.

Het in ecoverven aanvaarde wateroplosbare bindmiddel (cellulose) wordt trouwen ook chemisch gewonnen uit een herwinbare grondstof zoals hout.

Voor zowel de ecosector als de synthetisch sector is het hoopgevend dat grote chemische concerns hun kennis momenteel gebruiken om op basis van natuurlijke herwinbare grondstoffen totaal nieuwe bindmiddelen te maken die op korte tot middellange termijn de grens tussen eco en synthetische verf nagenoeg zullen opheffen (Analoog aan de huidige, zo goed als onschadelijke solventen,  die men als hulp-solvent soms nodig heeft om zowel ecoverf als synthetische verf te kunnen maken).

 

afbeelding van waltervaes
12/01/2011 - 20:43

Weet iemand of  tierrafino leem stucverf tpaint goed is, want veel uitleg vind ik er niet van.

 

En nog een vraag, welke  ecologische verf is ideaal voor mdf te verven. 

 

afbeelding van Rudy Martens
12/01/2011 - 21:55

Walter,

op de tweede vraag kan ik melden dat een evenwichtige keuze tussen ecologisch en synthetisch verf voor mdf een alkydharsverf volgens mijn ervaring de beste keuze is.

De iets trager drogende alkydverven worden gestookt met een grotere hoeveelheid natuurlijke olie en hebben daarom een lagere ecologische belasting dan de sneller drogende zogenaamde 'middelvette alkydharsen'. Deze worden tegenwoordig ook bijna overal gemaangeboden in aromaatvrije (onschadelijke) solventen.

De typische geur van mdf (van welke oorsprong die ook moge zijn...) wordt ook beter geisoleerd door een alkyd.

 

Ecologisch ben ik een grote voorstander van alkydverven die gestookt worden op basis van natuurlijke olie (lijnolie, soyaolie, koolzaadolie, enz.) omdat door de inbreng van een weinig chemie men zowel de duurzaamheid als ecologische belasting voor het milieu  extreem verbeterd. Bovendien behoeft men ondanks het stookproces (=energie-input) nog altijd véél minder energie welke men nodig heeft om een hars in water te maken.

(voor de chemici onder jullie: glycerol -> penta-aerythritol,  http://en.wikipedia.org/wiki/Pentaerythritol)

 

 

 

 

 

 

 

afbeelding van edwin36
24/05/2011 - 00:26

 Goedendag.

Wat een kennis lees ik allemaal.

Maar hier de vraag.

Ik heb 250 gr casseineborax (kasseinegrundering van kreidenzeit) 

in welke verhoudingen moet ik denken om daarmee een kalkverf te maken.

dus het recept voor een kalkcasseine verf.

vriendelijk bedankt.

 

Edwin.

afbeelding van Pia
11/07/2011 - 16:54
Pia

Hallo, ik ben nieuw op dit forum. Er is een krijtverf (Annie Sloan) op de markt die hele leuke eigenschappen zou hebben: je kan het gebruiken op zowel muren als hout, je hoeft niet eerst grondverf of primer te gebruiken en bovendien hoef je niet eerst te strippen of schuren! Je zou het direct kunnen gebruiken op een gelakt/gebeitst meubelstuk of bovenop een waslaag. Na twee lagen heb je een goede dekking en dan is het de bedoeling dat je de verf inwrijft met twee lagen boenwas. Hierdoor wordt het redelijk slijtvast en waterbestendig. Je krijgt een authentieke, matte uitstraling die mooi past bij oude meubels en een landelijk interieur.

Online bij earthpigments.com heb ik een formule gevonden voor krijtverf (imitation gesso for furniture) uit een eerder gepubliseerd boek van Annie Sloan. Ik ga er even vanuit dat de krijtverf uit het boek hetzelfde is als de verf van haar merk. De formule is: 1 part each chalk, water, PVA glue and slaked pigment (pigment geweekt in evenveel water).

Ik heb deze verf al eens geprobeerd te maken. Het was niet zo goed gelukt maar dat lag waarschijnlijk aan mij. In plaats van krijt had ik marmerpoeder gebruikt en die was niet fijn genoeg. PVA lijm had ik ook niet maar wel glasweefsellijm van Gamma. Ik dacht dat die op PVA basis was maar misschien niet.

De verf was in ieder geval geen succes op een oud, donker gebeitst hoekkastje. De kleur kwam er meteen doorheen. Wel zeer mat en redelijk dekkend. Het is vrij stug dus het pakt inderdaad best goed. Ik ga het nog eens proberen en dan met de juiste ingrediënten . . .

afbeelding van Rudy Martens
11/07/2011 - 22:49

Dag Pia,

PVA is polyvinylacetaat waarmee o.a. de eerst vinyllatexen mee gemaakt werden.

Krijt kan voor binnenverven en in beperkte mate voor buitenverven gebruikt worden als vulstof maar om een goed dekkende verf te bekomen moet je altijd nog met dekkende pigmenten werken (vroeger zinkwit, heden titaanwit, aardpigmenten zoals oxidegeel, oxiderood enz. enz.).

Omwille van de minder goede waterbestendigheid is PVA bijna geheel verdrongen door de veel waterbestendiger acrylaatharsen.

Beiden worden momenteel 100% uit petroleumgrondstof gemaakt. Ecologisch tracht men diverse andere vooral herwinbare grondstoffen in te zetten (bijvoorbeeld: harsen gestookt uit natuurlijke olie die nadien geemulgeerd worden in water).

Je hebt dus met je krijt of marmer en je PVA een soort vinyllatex gemaakt. Die hecht niet op boenwas en slecht op oliehoudende ondergrond. Vandaar het slechte resultaat.

PVA (en copolymeren ervan) worden wel nog regelmatig ingezet voor het  lijmen voor hout, textiel, bepaalde laminaten, enz.

 

 

Pagina's

Het Ecobouwers forum is vernieuwd en verbeterd, daarom is deze discussie afgesloten. Je kunt hier niet meer reageren. 

Je kan deze vraag opnieuw stellen, of vragen aan de beheerder van Ecobouwers om deze discussie opnieuw te openen als een nieuwe vraag.